Bas studeert af

blog closed

2009-09-12T15:14:00.000+02:00

This is the last post of this blog.
All future posting will be on my very own website: bashesen.nl

Still

2008-06-22T13:12:00.002+02:00

More to come. The some shots still need a bit of gamma-correction before I call this thing done.

poster design

2008-06-13T00:17:00.003+02:00

Just to get it done with...I`d rather just leave it entirely black, except for the letters. But that seemed too minimalistic. Now it looks more like a bad ad I`ve seen somewhere before...don`t know what product tho. Probably some hi-fi or MP3-player ad. In case I miraculously find myself with some leftover time I will change it...I`ll leave it for now.

Montage

2008-05-29T23:29:00.002+02:00

Finally, a montage version I am satisfied with. The timing needs just a little bit more work before I lock it.
The robot rig just keeps acting up. It still has some flipping, I`ll need to fix that aswell...

Mayhem

2008-05-28T15:21:00.003+02:00

In the meanwhile, my maya files have turned in complete mayhem. As it turned out, my robot rig wasn`t foolproof...at a point it kept flipping over. So, the only solution was to add a Forward Kinematic function including a FK/IK switch...
Some technicalities:
- A regular FK system wasnt possible, due to the fact that the root of the chains was at the base, whereas I needed them to be at the tips...so I improvised a Backward Kinematic system routing IK-handles back to the base.
- Then every bend in the arms needed controllers, so I can animate them (those are all the blue circles in the pic below). I accidentally created them to big, but I`m affraid to go back and fix that...since everything is routed in a way now that it seems to work.
- I dont know how I parented everything, but I`ve got stray joints visible. This causes some more clutter in the screen.
- Working with 7 separate camera (the green things, hovering around the character) for my montage in 1 maya file...but good old traditional paper helps keep track of what frames I eventually need to render out from what camera.
- Number of file-versions: rocketing

Ah, well montage is coming along, hopefully online later today or tomorrow. Then I can focus on making things pretty.

Reel may 2008

2008-05-11T16:50:00.002+02:00

Something I had still laying around...

progress...

2008-04-29T12:22:00.004+02:00

machine: check.
Still needs quite some work, but it`s ready for animation.

Finding the moves

2008-04-14T10:33:00.004+02:00

Down below are you can see a rough setup for the animation. Sofar I`m trying to figure out only the moves. Camera will be adjusted once I finish the choreography. Also, I made a union-skin like picture of the fall. Because it would be too small to see if I had put it in the vid like that, I actually do prefer the camera position from the side.

Falling

2008-04-11T23:34:00.004+02:00

I felt it was time for another update, so here`s a small one. Some time ago, I finished the final rig for animating and started to block in the final thing. Along the way I came to realise this project isn`t exactly as straight-forward as I thought when starting it. Main focus is the movements of the characters. In their movements their motives should become clear. Though they are pretty straight forward, the turning point has proven quite difficult so far. It is a full reversal of motives between the two characters. The other day I had someone check out my project who had absolutely no previous knowledge of it. She suggested to let the dancer just take a long deep dive and having the robot still catch her. As I thought about it, this event would obviously show the dancer and the audience that she`ll be safe, no matter what. So here`s a picture of the deep dive, from my rough (cut up) model. I`ll stick with this solution for now, though at first I had in mind it would be more interesting to have the dancer devieate more and more from what the robot intends untils she has fully taken the lead.

Blocking...

2008-03-25T22:08:00.003+01:00

Since the previous method of animating obviously didn`t work for me, I`ve resorted to a more conventional method where I place the keyframes first (without letting maya interpolate the motion). This gives a much clearer idea of where the accents are and makes it way easier to time...tho I`ve done a pretty rotten job at it sofar. I`d rather not continue on it now, since it works so well I am affraid I`m gonna have to redo the whole thing when my final rig is done...
So, planning for now is first finish the final model and rig, then block in the whole animation. Time. Refine, refine refine...
The beauty of computer animation is, that I can refine the parts I`m happy with, leaving room for drastically altering the rest. I can even refine the model when I`m halfway done with animating. So yeah, tho I was a bit reluctant toward a `non-material` and over technical way of working, I am beginning to see the obvious benefit of being able to experiment throughout the entire production. I have yet to see if I`m going to be able to take full advantage of it, but I am being optimistic about it now.

Another animation test

2008-03-19T15:26:00.002+01:00

This is the second animation test I did. Used simple block with a heel-piece for the robot for now. Quite frustrating, the robot was really hard and I`m still far from satisfied with the result. Why is this so frustrating? The robot as a character moved very confident/straight. With as few keyframes as neccesary and without follow-through. Yet, because I have only some blocks to work with for now it is really hard to imagine them as being part of a machine...so, some arms to come.
As for the dancer...I changed the arm controlls to FK wich works better, except that I need to correct the shoulder so that it doesn`t move the entire arm anymore (this isn`t something you can see in the animation, but something I noticed while animating). The animation now, is a lot of swaying back and forth. And it seems more like she is pulling her foot out of a jam than that she is pushing off from the platform. For a lot of movements that originated from the hips I corrected the spine so she would be in balance. Now, that is pretty much `on key` with the hip motion. It`ll probably be better when that is off some frames to create follow-through.
But, by far the most frustrating thing of all is that I haven`t been able to put any character in it. Yes, it moves and perhaps convincing too...but no character; I`ll need to work on that. But I guess that I haven`t exactly made it easy for me...after all, how do you portray a clear character that is all alone in a very empty space?

Chocobobobobo!

2008-03-18T23:32:00.003+01:00

Got new paper. Not fancy paper or anything, just plain white for now...to practise. It is way stronger than the coarse paper I had, so that`s an improvement. The downside is I can only get sizes up to 30cm square...
Tried and obviously didn`t succeed completely. I could blame the paper, but I wont. It wasn`t precisely square (off by a mm or so) wich has HUGE consequences for the final result. The toes didn`t turn out as pointy as they needed to be (mainly because there are some really small folds in there) and also the back of the head needs to be pointier. But the worst thing and I dont really know how that happened, one leg is longer than the other... Ah well, this was my third attempt at a Kamiya design, so I guess I could have done worse. It`s very fun to do tho, trying to figure out how to read the instructions. Going from form to form where only at the end you see how everything comes together.

Cloth test

2008-03-17T11:30:00.003+01:00

A short cloth test. For the dress of the dancer. This is just a single render-pass, the background is composited. I`m still not entirely satisfied with the final look. The dynamics is fine, but additional post-processing will probably improve the look. At least now I know the nCloth module of maya works at a acceptable speed. And setting up the cloth is reasonably intuitive.

Designs

2008-03-06T17:53:00.004+01:00

I meant to do some animating today, but got distracted in the designs again. What started as a quick model for a plateau (I needed for an animation test) ended in a short research for a style to fit with my machine. This is what resulted from that; a plateau with chainlink top, a cogwheel and a piston:

Although I like it, it somehow seems to Burtonesque and perhaps to fragile to fit with the character. Also, the warped shapes will most likely keep the cogs from interlinking properly. The chainlinks will find their way to the final design, I`m sure of that. The previous design evolved as well last week, but I forgot to post it. A shot of the base and of the first two joints:

First moving stuff

2008-03-03T17:38:00.005+01:00

At last I got around to actually animating some stuff for the project. This is still a test-run of the rig and getting myself familiar again with the maya way of animating. No intense movement here. Main thing I noticed, is that I am gonna need A LOT of practice. Maya animation is sortof the other way around as, well perhaps most comparable, puppet animation. In stead of manipulating the puppet from the torso outward (to the fingertips for example) you manipulate the extremeties...which means a lot of tweaking so that it seams she is moving on her own rather than that the hands seem to have a will of their own. Perhaps maya animation is better compared to actual puppetry with the strings and stuff. These are just some thoughts I keep in mind and perhaps can use or exagerate in the next tests.
The design is heavily inspired by the gorgeous film `Pas de Deux` from Norman Mclaren.

In other news: Paper owns!

2008-02-29T14:03:00.005+01:00

Some time ago, I got this totally wicked origami-book "Works of Satoshi Kamiya 1995-2003". Kamiya is like, a total origami master and he makes the most beautiful stuff. Be sure to google him. And while you`re at it, check Eric Joisel as well.
So I was looking through my bookcase and decided I was finally going to attempt to fold one of his designs myself. Safe to say this a whole different ballgame from the stuff I used to fold like boats, paper planes and the occasional crane. But finally I managed to finish the Eagle Ray design (yay)...at almost 2 times the recommended paper size...
Ayway, here it is (top and bottom view):

As I was folding this, I noticed that the paper I used wasn`t quite suitable for this. I used ordinary sketching paper...the recyled kind (the only paper I had lying around on that size; 25cm square). Which is so coarse it felt like it was breaking on the first folds. Next week I gonna check at the printshop wether they have some finer paper for this.

Machine sketch

2008-02-27T17:51:00.003+01:00

Here`s some construction plans for the machine...Still pretty sketchy (...) but I`ll make up the rest of the details as I continue modelling. Oh yeah, the things at the base of the arm are supposed to be cogwheels and NOT flowers...

Change of approach

2008-02-27T13:45:00.003+01:00

I was kindoff getting lost in the complexities of meaning I wanted to get into the animation. I had nearly every part of it defined already, leaving so little room for things to just form naturally. This demotivated me, so now its back to the basics. All that I leave standing now, is the machine, the girl and their interactions.
More focus on movement now. For that purpose I made a simple biped-rig. FK and IK controlls both appear in this picture, but an expression hides one or the other set if it doesn`t influence the rig anymore.

...which looks waaaay more complicated in maya`s DAG :]

character developments

2008-01-30T15:26:00.000+01:00

dancer
She is the human character, and perhaps a bit shy. She finds herself in a situation that is completely unknown and somewhat ominous to her. She is a captive, her prison two small platforms that support her feet. As the machine moves, she moves. There`s no other choice.
From pure necessity (if she doesn`t move, she will fall), tracing the steps of the machine becomes somewhat of a game. As she steps beside a platform, she is sure that is her end. To her surprise, she is still standing. The robot continues and she is forced to follow. Defiantly she strays from the laid out path of the robot, noticing that it wil correct to catch her. What starts as small deviations at first, becomes her path entirely. She takes the lead and even stops noticing that she is only supported by the two small platforms.
In short, the dancer gets more confindent and takes greater liberty in her movements.

machine
It is the controle, the power. It is a massive construction, imposing. At first it takes very little notice of the dancer. Predefined movements are executed, nothing more. As the dancer improves, a sort of game evolves between the two. She steps beside the platform. Without thinking the robot corrects to catch her. This is also a reflective moment for the robot. It finds, that it has more freedom than just executing the predefined movements. It`s role is now more supportive than leading.
In short, de robot breaks its routinely movements, taking more freedom.

So I started to model...

2008-01-16T22:58:00.000+01:00

The first models for my project. First to had to be impressions of atmosphere; the pit below...and I failed completely in my attempt. At least i know now that the background needs to be way more subtle than this. As it is now, it starts to tell stories on its own and will greatly distract from the story I am trying to tell and the characters.

Faces for the main character...also failed sofar. The obvious thing to say is her eyes stand too far apart on most models. This was deliberate. I started from more conventional proportions and tried little tweaks...It needs some abstraction in my opinion, while at the same time some anatomical details are preserved...defeniately needs a lot more work.

Some machine parts. Not so sure about this either. Yes, in a way it serves its purpose, because i want the animation to become quite realistic. But again, it needs some sort of abstraction or character. Perhaps I shouldn`t try to find that in the individual parts and see as it evolves through the completed structure...will continue from this for the time being. Oh yeah, this part is supposed to be the base for one of the arms. Sofar it has two axes of freedom, which will be three eventually.

Music

2007-12-22T00:07:00.000+01:00

It may seem like nothing has happened in the past weeks, but that`s not true. Work on another project has delayed me considerably on my final project and my dissertation as well (which in turn delayed the other projects as well...errmm...). Both my dissertation and the extra project are nearing completition so I`m regaining focus on my final project. Images will begin to appear on this site again soon...
But, despite the busy schedule I`ve managed to find a composer for the soundtrack of my film: Lennert Busch. His work is absolutely amazing and I think he will be able to add a great deal to the project. Samples of his work on earlier projects can be found on his site `Scoring for Film`...be sure to check

Short Recap

2007-11-11T19:42:00.000+01:00

Basically my graduation year will consist of four parts. The obligatory graduation film and a paper. Besides these, you will find experiments of any kind and some short stories on this blog. These last two, because I want to develop my storytelling skills aswell as my image language but not be dependent upon the results for graduating.

The story for my graduation film is pretty much done, but will still hold a lot of challenges to make it right.
It is a story about a dancer, who finds herself in a rundown theatre. Underneath her is a deep pit. Her feet are only supported by two gigantic robot arms which reach from the depth. Slowly, music starts to play, the robot arms move and the dancer is forced to move aswell. The steps she makes are awkward and she is very afraid she`ll make a mistake. But, slowly, it starts to look as a dance.
Then, she makes a mistake and steps beside the platform. To her surprise, the robot arm has still caught her. The music had stopped, but graduately regains tempo. The dancer has more confidence now, moving more fluidly, taking more risks. She doesn`t even notice the robot anymore. The robot is now following the lead of the dancer, adjusting his arms so they will catch her steps. The dance is finished, curtain closes.

In my previous posts (here and here) there are some images I made to this story...Perhaps the relationship between the characters and their situation is better explained there.

Continuing in English

2007-11-11T18:34:00.000+01:00

I`m sorry for a few, but I think most people who read my blog wont mind. I started this blog in Dutch because I thought only dutch would find, read (and maybe follow) this blog. During the course of the international collaborative project we had (project link is in the common link section, `samenwerkingsproject`) I made some friends who asked me to continue in English... They asked nicely, so how could I resist?

Newton, plaatjes

2007-10-09T22:33:00.000+02:00

Ik vind het geweldig om met papier te werken...heel erg `zen` alle details er in snijden. De foto`s zijn nog niet geheel zoals ik het me had voorgesteld. De eerste vind ik nog de beste, omdat er veel diepte in zit en de details in de armen niet tot een chaos worden. Toevallig ook goed belicht: op plaatsen licht, waardoor het een contrast vormt met een donkere achtergrond en op plaatsen donker waar het dan weer een contrast vormt met een lichtere achtergrond.

Sleutel (revisie)

2007-10-01T21:09:00.000+02:00

Koning Arnoud heeft een mooi kasteel, hij is er trots op. Echter, er is een klein probleem. Iedereen kan zomaar binnenkomen omdat de beveiliging niet goed is. Op de markt komt hij een tovenaar tegen. Nog voordat de koning het weet, heeft ie een splinternieuwe beveiligings installatie gekocht. Een mooie gracht en een ophaalbrug. Het beste van alles is dat het ding op afstand open en dicht gemaakt kan worden. De koning hoeft alleen maar zijn hand op te heffen links voor te openen, rechts voor te sluiten. Het werkt perfect en zo hoeft de koning ook niet meer `s avonds zijn kamer te verlaten om het slot te sluiten; dat kan nu voortaan gewoon vanuit zijn balkon.
Het gaat enkele maanden voorspoedig zo met het koninkrijkje van Arnoud. Maar zoals altijd zijn er ook de buren die weer lastig gaan doen. Een enorm leger heeft zich verzamelt op het veld tussen Arnoud en Arthur. Arnoud rukt uit met heel zijn leger. Alle vrouwen blijven veilig in het kasteel. Vanuit buiten doet hij de ophaalbrug op slot.
Een enorme veldslag volgt. Er wordt bloed vergoten, ledematen afgehakt en koppen kleiner gemaakt. Het ziet er naar uit dat Arnoud dan toch terug moet trekken. Het leger van Arthur is toch te sterk. Hoewel de eerste linie met veel moeite is verslagen, staat de volgende alweer klaar. De verliezen zijn te groot om dit gevecht door te blijven voeren.

Dus, Arnoud en zijn legertje trekken terug naar het kasteel. Met de nieuwe beveiliging zullen ze daar veilig zijn. Ze worden achtervolgd door Arthur`s leger, maar hebben een flinke voorsprong. Arnoud is eerder bij de poort en heft snel zijn linkerhand...hoewel...
Bij de veldslag is Arnoud zijn linker arm verloren, zijn sleutel tot het slot. Hij zwaait nog enthousiast met het stompje naar de poort, maar deze reageert er niet op.
De mannen van Arthur komen steeds dichterbij...

Wraak

2007-10-01T20:43:00.000+02:00

Een vliegveld, zoals elk ander. Bij nacht zijn alleen nog maar de lichtjes van de landingsbanen verlicht, dat is de enige aanduiding dat er iets is in de uitgestrekte duisternis. Er land zojuist een vluigtuig op de meest zuidelijke baan, baan 5. Het landen doet het huisje van de onderhoudsmonteur Bert schudden. Het maakt hem niks uit, hij is er aan gewend.
Het is twaalf uur, tijd om aan het werk te gaan. Hij trekt zijn jas aan en loopt de deur uit, naar de schuur. Daar staat een grote kar, gevuld met lampen. Hij opent de grote deur van de schuur en trekt de kar er uit. Hij slentert met het ding in de richting van de landingsbanen. Voorbij rijen met lampen. Een van de lampen is stuk. Bert draait de lamp uit te houder en vervangt deze met een lamp uit zijn kar.
Hij loopt verder. Een paar kleine vliegjes beginnen rond zijn hoofd te vliegen, vuurvliegjes. Geïriteerd haalt hij uit. De vliegjes willen hem maar niet met rust laten. De rest van de avond gaat hij verder met werken, maar dan wel met een kleine zwerm vuurvliegjes om zijn hoofd.
De volgende avond is Bert voorbereid, hij heeft wat insectenspray meegenomen. De vliegjes vallen naar de grond. De paar die het overleven vluchten richting het meertje aan de rand van baan 5. Bert gaat opgelucht verder aan het werk en maakt zijn ronde af. Als hij thuis komt, valt hij uitgeput in slaap.
Buiten vanuit het meer, begint steeds meer licht te komen. Een enorme zwerm vuurvliegjes komt op het huisje van Bert af. Even wachten ze voor het raam, Bert wordt wakker van het licht. Hij kijkt naar buiten en ziet de zwerm een middelvinger naar hem opsteken. Daarna verdspreid de zwerm. Bert weet niet zo goed wat er aan de hand is, maar gaat dan toch maar weer naar bed. Op het vliegveld buiten zijn nu de lampen te zien van de landingsbanen, maar ook nog een andere baan is zich nu aan het vormen. Deze baan gaat recht op het huisje van Bert af.
Niet veel later komt er een vliegtuig aan. deze wil landen op de nieuwe baan. Bert wordt wakker van de enorme herrie, die luider is dan hij gewend is. Hij kijkt uit de raam en zien een vliegtuig recht op zich af komen...

Newton`s 3RD (revisie)

2007-09-20T16:33:00.000+02:00

Belicht door de zon, die nog met veel moeite de weg in het theater weet te vinden, beweegt het doek zacht in de wind. De voormalige gordijnen van een podium waarop vele verhalen verteld zijn, dansen gedanst. Een machine beheert nu het podium. Er is geen vrijheid meer van de planken, enkel een paar platformen gevormd door de uiteinden van robotarmen. Vanuit de duisternis kijkt de machine naar zijn podium. Zijn volgende act, een meisje, heeft haar plaats genomen op het podium. Ze staat daar, ogen dicht alsof nog in slaap. Een plotseling licht brengt daar verandering in. Wakker, maar nog niet helemaal. Langzaam wordt haar situatie duidelijk. Vrijheid ontnomen, veilig waar ze is, en niet daar voorbij.
Een derde plateau nadert. Ze weet niet wat ze moet doen, totdat een van haar voeten beginnen te zakken. Een steun zakt langzaam weg. Twijfel is niet meer, ze zet haar voet op het nieuwe plateau. Even staat ze recht, maar al snel verschijnt er weer een nieuwe plateau en zakt er weer een voet weg. Langzaam begint er muziek te spelen, noot voor noot, plateau na plateau. De snelheid wordt hoger en haar stappen beginnen al op een dans te lijken. Onwennig, dat wel. Het is nog moeilijk om de balans te houden en een misstap kan niet vermeden worden. Ze verwacht dat dit haar einde is. Bang voor wat komen gaat sluit ze haar ogen. De muziek stopt. Als ze haar ogen weer opent, merkt ze dat ze nog staat. Trillend op haar benen, zwaar ademend van de schrik staat ze daar. De robot kijkt toe. De lens waardoor deze observeerd draait. Ze is nog niet verloren, zij kan de dans wellicht afmaken. De muziek start weer langzaam en ook de dans wordt vervolgd. Het tempo blijft verhogen en het aantal misstappen van het beoogde pad ook. Zonder onderbrekingen nu. Vallen kan ze blijkbaar niet. Of dat wil de machine niet. Het vertrouwen in haar dans wordt groter, ze ziet niet meer waar ze haar voeten plaatst. Ze raken grond, daar zorgt de machine wel voor. De machine kijkt, volgt haar bewegingen. Ze zijn sneller en sierlijker dan hij haar had kunnen leiden. Hij zal haar voeten vangen, opdat ze niet valt en de dans vroegtijdig teneinde zal komen. Haar voeten gaan snel, maar zijn te volgen en de plateaus snel aangepast.
Het muziekstuk en daarmee ook de dans, komt ten einde. Het meisje maakt een buiging. De lichten dimmen en het doek sluit.

beeldexperiment `Papier sculpturen`

2007-09-17T00:17:00.000+02:00

Het idee was dat door lange strips papier aan elkaar te plakken je in princpe elke vorm kunt maken die je wilt. Hier het begin voor een buste... Omdat de strips in dit geval willekeurig van richting waren, was het moeilijk om mee te werken...wordt vervolgd met rechte stukken.

Voorlopige conclusie en pad

2007-09-12T21:21:00.000+02:00

Ik ben heel erg gefocussed geweest op het inhoudelijke aspect van de animatie. Vooral nu we voor het afstuderen de kans krijgen om een wat grotere productie te maken. De inhoud blijft me facineren, maar zorgt ook voor een hoop kopzorgen. Als ik terug kijk op wat ik allemaal gemaakt heb in de agelopen jaren en ook hoe ze tot stand zijn gekomen, kan ik alleen maar concluderen dat de vormexperimenten het leukste en het meest interessant zijn geweest. De weg naar deze onderzoeken is altijd moeizaam geweest omdat ik maar steeds vanuit een inhoudelijk punt begon. Des te groter was dan ook telkens de bevrijding om gewoon aan het werk te gaan wanneer zo`n experiment ontstond.
In deze experimenten en illustraties komt een duidelijke voorkeur in vormgeven naar voren waarbij licht een cruciale rol speelt. Mijn eerste ingeving is om hier mee verder te gaan. Kijken wat de vormgeeflijke mogelijkheden zijn binnen dat thema: licht.

speciale terugblik Beeldende kunst Minor

2007-09-12T20:53:00.000+02:00

De beeldende kunst minor was een van de nuttigste periode die ik op de academie heb gehad. En ook meteen de moeilijkste tot nu toe. Net zoals bij het afstuderen nu, was het toen de bedoeling om je eigen doelstellingen te bepalen waarmee je aan de slag ging. En natuurlijk moest ik het mezelf weer zo moeilijk mogelijk maken. Ik ben toen op zoek gegaan naar mijn eigen noodzaak. De drijfveer achter mijn wil om animaties te maken. Ik ben uitgekomen op erg ingewikkelde zaken zoals inhoudelijke noodzaak binnen mijn animaties. Technische dingen; wiskunde, sterrenkune, natuurkunde en programmeren... Maar dit zorgde meer voor een hoop koppijn dan een antwoord naar mijn vraag. Op een middag ben ik toen wat willekeurige foto`s gaan nemen. Bij het bekijken hiervan viel mij iets op en hier ben ik toen maar op verder gegaan. Het eindresultaat zie je hier beneden. Een simpel gegeven: met een lampje tekenen in het donker en dit opnemen met een fotocamera met een lange sluitertijd. Hier kon ik beeldend weinig betekenis aan geven, vooral omdat het heel erg moeilijk is om zo figuratief te werken. Maar, ik was nog steeds een animator en ben op die manier meerdere frames van een animatie op gaan nemen. Dit werkproces was een van de pezierigste die ik had meegemaakt. Je werkt heel direct en hebt ook direct resultaat, dit in tegenstelling tot het computer-werk waar ik veel mee bezig ben. Fysiek is het ook best wel intensief. Helaas is het me niet gelukt om figuratief te werken (vooral animeren lijkt zo onmogelijk), maar hopelijk kan ik dat met wat oefening wel voor elkaar krijgen en er ook een vorm voor vinden om dingen in dat medium te vertellen.

Ik had deze ontwikkeling al bijna aan de kant geschoven als `een interessant experiment`, totdat ik de volgende animatie tegenkwam... Wat zij met die methode neer weten te zetten, gewoon waanzinnig. Maarja, dat zijn wel japanners...
volgende animatie is dus niet door mij gemaakt

terugblik Animaties

2007-09-12T20:41:00.000+02:00

Uiteraard kan een terugblik op mijn animaties niet ontbreken. 2 animaties ontbreken in dit overzicht die helaas nog niet af zijn...staat wel nog in de planning om deze af te maken.

Immotion

Helden...

How Mimes Ride Cars

Labyrint

terugblik scenarios

2007-09-12T20:09:00.000+02:00

Hier volgen enkele scenarios die ik in de afgelopen jaren heb geschreven, al dan niet geïllustreerd.

Catfood

Een oud vrouwtje is thuis in de keuken brood aan het bakken. Een van de ingrediënten waarmee ze aan het werk is, is gif. Om haar heen lopen allemaal katten. Als het brood eenmaal klaar is, pakt ze dit in. Ze knuffelt nog een van de vele katten en gaat daarna de deur uit. Ze komt in het park aan en gaat op een bankje zitten. Het brood dat ze gebakken heeft pakt ze erbij en gooit dit naar de vogels die al aan het bedelen zijn voor voedsel. De vrouw wacht nog even en de vogels vallen een voor een neer. Verder is er niemand in het park dus kan ze de vogels zo oppakken en in haar tas doen. Thuis zijn haar katten al op haar aan het wachten als ze thuis komt. Ze zijn gewend om gevoerd te worden als hun baasje weer thuis komt. Deze keer echter, krijgen ze niet kattenvoer voorgezet, maar vogels. In het begin zijn de katten nog wat argwanend, maar eten de vogels toch op. De dagen die daarop volgen komt de vrouw elke dag weer thuis met verse vogels en zijn de katten steeds ongeduldiger. Zodra ze thuis komt volgen de katten elke beweging die ze maakt. De vogels zijn nog maar net in zicht, of de katten hebben ze al bijna verslonden. De vrouw kan niet op tijd ontsnappen aan het geweld en wordt gekrabd door een van de beesten. De kat kijkt de vrouw nog woest aan en hissst. Na dit incident besluit de vrouw dat ze toch maar weer gewoon kattenvoer gaat kopen. De volgende dag krijgen de katten weer gewoon kattenvoer. Ze laten hun eten onaangeraakt en blijven het vrouwtje aanstaren en volgen. Zelfs als ze `s avonds naar bed gaat zit haar hele kamer vol met katten die haar hun middageten niet kunnen vergeven... Na twee dagen heeft ze er genoeg van en gaat dan toch maar weer vogels halen in het park. Nu hoeven de katten ook de vogels niet meer, ze hebben hun zinnen gezet op nog verser vlees. De vrouw vertrouwt het nu echt niet meer en wil vluchten. Daar staan een hoop katten haar op te wachten en vallen haar aan. De vrouw zal dit niet overleven.

Deur

Een jonge volwassenen loopt door een straat langs een muur op waaraan allemaal sleutels aan haakjes hangen. De man komt uit bij een deur die in deze muur is verwerkt. Hij is nieuwsgierig en probeert de deur uit. De deur is op slot. Dat zat er dik in met allemaal die sleutels om hem heen. Hij pakt een van de vele sleutel van de muur en probeert deze op het slot; geen resultaat. Maar hij verliest de moed niet en probeert nog meer sleutels uit; dit allemaal tevergeefs, het slot geeft niet mee. Enigszins teleurgesteld loopt de man verder. Nacht valt en gaat weer over in de dag. De man keert terug bij de deur en probeert nog wat sleutels uit. Weer zonder resultaat. De man vertrekt weer en de zon gaat onder. In deze nacht keert hij weer terug naar de deur. Deze is nu onderhand wel geïrriteerd en blijft sleutels proberen. Hij gaat door tot het weer dag wordt en ook weer nacht. Aan het begin van de volgende dag valt de man in slaap. Hij wordt midden op de dag verschrikt wakker en besluit de hoop geprobeerde sleutels achter te laten en naar huis te gaan. Een paar dagen gaan voorbij dat de man wel voorbij de deur loopt en er verlangend naar kijkt, maar toch doorloopt. Na deze paar dagen wordt de obsessie weer volledig meester over hem en brengt hij zijn dagen door met het uitproberen van de sleutels. De man inmiddels hoogbejaard haalt de laatste sleutel van het haakje en probeert deze op de deur. Het slot schiet los. Nu wordt de man wel zenuwachtig en maakt trillend de deur open; hij stapt naar binnen. Hij bevindt zich in een nieuwe kamer met 5 deuren. Op elke deur zit een slot. De muren zijn wederom behangen met sleutels.

Newton`s 3RD

De gordijnen van het theater gaan open en de camera beweegt langzaam naar de hoofdpersoon toe. Dit is een danseres, die midden op het podium staat. Althans, daar zou het podium moeten zijn. Onder haar is een schijnbaar eindeloze leegte. Het enige wat haar omhoog houdt zijn 2 robotarmen die vanuit de diepte reiken. Ze kijkt om zich heen en is niet erg op haar gemak. Er begint muziek te spelen, langzaam. Een van de robotarmen zakt, waardoor ze op 1 been balanceert. Niet veel later komt de robotarm voor haar weer omhoog. Ze zet hier haar voet op. Nu gaat de andere arm omlaag en moet ze weer even balanceren. Dit gaat zo door totdat ze uiteindelijk aan het dansen is, zij het een beetje onwennig. Ze stapt ook wel eens mis, maar wordt dan toch opgevangen; de robotarm corrigeert. Naarmate de dans vordert, verhoogt ook het tempo. De danseres krijgt er steeds meer vertrouwen in. Een shot vanuit de robot, toont een paar metingen en trackers die in de gaten houden waar de voeten van de danseres heen gaan.
Aan het einde, als de dans gedaan is, buigt de danseres en merkt dat ze weer gewoon grond onder haar voeten heeft. Zoals het hoort in het theater, zakt het doek.

Darwin

Dit idee voor een animatie is vooral gebaseerd op het visuele aspect. Het is een min of meer bekende animatie naar het principe van `survival of the fittest`. Het begint bij een klein diertje en volgt dit. Deze wordt opgegeten door een grotere, etc. Zo komen we steeds hoger in de voedselketen. Echter, alles wat bekend is wordt anders. Struiken bewegen zo behendig als poema`s, een soort haaien zwemmen door het gras en springen uit de grond. Bij de plons van het neerkomen, spat er geen water of zand op, maar groeien er heel snel planten, die daarna gaan liggen (snelheid van het groeien komt wel overeen met plonsen van water). Een dier springt door een waterplas en komt aan de andere kant terecht in een ondergrondse wereld.
Om er toch een einde aan te maken, is het eerste slachtoffer uit de keten ook de aanvaller van het beest dat het hoogste in de keten staat, maar dan een hele zwerm hiervan.

terugblik Illustraties

2007-09-12T19:46:00.001+02:00

Om mijn project voor het afstuderen te beginnen, vind ik het belangrijk om eerst terug te blikken op de voorgaande jaren. Deze kunnen mij inzicht bieden in welke richting mijn eindproject heen zal leiden. Allereerst kijk ik terug op de beeldtaal die in mijn werk naar voren komt. hier volgen enkele afbeeldingen die ik vanuit het vak en de minor illustratie heb gemaakt.

propedeuse: still uit de animatie `zoektocht naar vrijheid`

Illustratie: mijnwerkers

Illustratie: mijnwerkers

Illustratie: mijnwerkers

Illustratie: Alice

Illustratie: Alice

Illustratie: Alice